ŻYCIE I UFNOŚĆ

Jeśli człowiek jest stworzeniem, które żyje w nieustannym lęku, to dlaczego nie porzuca życia? Czy jest z nim związany jedynie po­wszechnym „instynktem samozachowawczym”, którego przezwyciężenie udaje się tylko nielicz­nym, czy też akceptuje świadomie życie, które mu jest dane? Czy tylko nie zdobywa sią na porzucenie życia, czy też właśnie pragnie żyć? Aczkolwiek stwierdzano niekiedy, iż człowiek jest jedynym stworzeniem żywym, które potra­fi dobrowolnie zadawać sobie śmierć — cho­ciaż bywało to kwestionowane — nie podno­szono tej obserwacji do wyżyn prawdy antro­pologicznej. Samobójstwa nie traktowano jako wyrazu istoty człowieka; traktowano je jako odstępstwo od normy.

Witaj na moim serwisie ! Jestem młodą mamą i postanowiłam się dzielić się z Wami informacjami zaczerpniętymi z życia. Na blogu opisuje moje doświadczenia związane z wychowaniem dzieci. Zapraszam do czytania !