//////
  • Archives
  • Categories
  • Archive for Styczeń, 2015

    W ŁAZIENCE


    2015 - 01.29

    W łazience przygotowujemy odpowiednio nisko umie­szczone wieszaki do ręczników, z których dziecko samo będzie korzystać, a więc jeden do buzi i rąk, drugi do nóg. Ręcznik kąpielowy wieszamy na normalnej wyso­kości, ponieważ przedszkolak samodzielnie jeszcze z nie- ko korzystać nie będzie. Na półeczce na przybory toaletowe umieścimy szklan­kę i szczotkę do mycia zębów oraz grzebień i szczotkę do włosów. Możemy też zawiesić ją na oddzielnym haczyku, obok ręczników, w woreczku plastykowym, lub przezna­czyć oddzielną kieszonkę w łazienkowej macie-półeczce, płóciennej lub plastykowej, zawierającej szereg kieszo­nek, z których każda należy do innego domownika i jest przeznaczona na jego przybory toaletowe. 

    NAKŁADKA NA SEDES


    2015 - 01.24

    Wanna natu­ralnie jest już wspólna dla wszystkich członków rodziny (z wyjątkiem niemowlęcia). Pamiętamy tylko, że ma być myta dokładnie przed i po kąpieli.3-latki korzystają już też ze wspólnej ubikacji, zamiast nocniczka mogą używać sedesu, pożądane jest jednak zaopatrzenie go w dodatkową deskę, nakładaną specjal­nie dla dziecka. Jest to wyposażenie niedrogie, a higie­niczne i wygodne. Pożądany jest jeszcze w łazience bardzo niski stołe­czek (o szerokiej podstawie, niewywrotny), na którym dziecko początkowo będzie stało przy myciu rąk. Unik­niemy w ten sposób zalewania się wodą przy zbyt wyso­ko umieszczonym kranie, a jeszcze niedużej wysokości dziecka. 

    BEZPIECZEŃSTWO W KUCHNI


    2015 - 01.22

    Dobrze jest na kran nałożyć siteczko, aby woda nie pryskała wokoło uderzając jednolitym, silnym stru­mieniem o umywalkę. Mydło można zawiesić w siateczce nylonowej nad umywalką, w zasięgu rąk dziecka. Udo­godnienie jest podwójne — mydło nie ucieka z rąk dzie­cka i nie rozmięka w mydelniczce. Chociaż kuchnia nie jest miejscem częstego przebywa­nia dziecka, jednak i tu pewną ilość czasu na pewno spę­dzi, czy to towarzysząc matce w przygotowywaniu po­traw, czy też spożywając któryś z „szybkich” posiłków. Te dłużej.trwające powinny mieć miejsce w wywietrzo­nym pokoju, w dobrej atmosferze, wygodnej pozycji, przy stoliku dziecka lub wspólnie z dorosłymi, gdy wszyscy w tym czasie zasiadają do stołu. 

    Z DALA OD KUCHENKI


    2015 - 01.20

    Rozgrzana w czasie go­towania, duszna kuchnia odbiera ochotę do jedzenia. Bę­dąc z dzieckiem w kuchni pamiętajmy, by w zasięgu jego rąk nie było ostrych przedmiotów, gorących wystających uchwytów od rondli itp. Chociaż dziecka w wieku przedszkolnym nie zostawi­my nigdy bez opieki, to jednak nawet gdy nie spuszcza­my z niego oka (co praktycznie jest niemożliwe, zwła­szcza przy większej liczbie dzieci), teren, na którym ba­wią się dzieci, musi być zupełnie bezpieczny. Miejsce za­baw powinno być wolne od wszelkich zanieczyszczeń, ostrych drutów, suchych gałęzi, kawałków szkła. Dobrze jeśli jest jakiś trawnik, po którym wolno biegać (zwła­szcza boso). Betonowa nawierzchnia, asfalt — są niebez­pieczne, grożą nieprzyjemnymi następstwami w razie upadku.