//////
  • Archives
  • Categories
  • Archive for Kwiecień, 2011

    U ŹRÓDEŁ REALIZACJI


    2011 - 04.17

    Ale u źródeł tej realizacji znajduje się zawsze rzeczywiste, konkretne „czyjeś”  struktury społeczne, formy i ‚i wartości kulturalne są w istocie rzeczy „martwe”, chociaż stwarzają warunki działania i sta­nowią instancje kierujące działaniem. Konkret­na egzystencja konkretnych ludzi jest nato- li miast rzeczywistością „żywą”, w której dzieje się to wszystko, co uruchamia procesy rozwoju: .potrzeby i aspiracje, dążenia i ryzyko śmia­łych prób, poszukiwanie prawdy o rzeczywi­stości i prawdy o sensie życia, doświadczanie radości i lęków istnienia, jego szczęścia i kata­strof. Pytanie_kim jest człowiek? — nie może po­minąć’tej^ztożOnej Troznorodnej problematyki ! egzystencji osobistej, która stanowi bardzo cha-, rakterystyczną formę istnienia ludzi.

    POZA ZASIĘGIEM CZŁOWIEKA


    2011 - 04.10

    Koncep­cje antropologiczne, w których pozostaje ona poza zasiągiem rozważań, są ułomne z racji j swej abstrakcyjności. Człowiek może i powinien być oczywiście ujmowany w kategoriach ; ogólnych, konstruowanych na podstawie zo­biektywizowanych form jego zachowania się : i działania. Ale charakterystyczną formą byto­wania gatunku homo jest nie tylko to wszystko, co składa się na jego cywilizację materialną i duchową, lecz również fakt, iż bytowanie to ma charakter egzystencji zindywidualizowanej. Byt gatunku homo jest — pod pewnymi względarni — bytowaniem milionów jednostek ludzkich, które nie tylko są „egzemplarzami” gatunku, lecz stanowią w jego obrębie rzeczywistość swoistą.

    PRAWDZIWIE LUDZKIE ŻYCIE


    2011 - 04.08

    Życie ludzkie jest życiem praw­dziwie ludzkim nie tylko dzięki temu, iż jest ; kształtowane przez społeczeństwo i kulturę, lecz także dlatego, iż jest „egzystencją osobistą’ Egzemplaryczna wielokrotność stanowi zaprzeczenie tego, co przywykliśmy nazywać autentycznym życiem człowieka. I właśnie ta konkretna i personalistyczna problematyka staje się dziś szczególnie ważna  i — może — najbardziej ludziom potrzebna. I Pytanie: kim jest człowiek? — staje się właś­ciwie pytaniem: kim ja jestem?Życie jednostki ludzkiej upływa w czasie; ma swoją przeszłość, ma swoją przyszłość, ale bez­pośrednie doświadczenie życia wiąże się zaw­sze z chwilą teraźniejszą. To w niej koncentruje się ludzkie istnienie, odczuwane jako rzeczywi­ste.

    NA POZIOMIE SATYSFAKCJI


    2011 - 04.05

    Dzięki wychowaniu i osobistym wysiłkom jednostki możliwe jest doświadczanie rzeczy­wistości życia także w innych wymiarach czasu, ale naturalne i bezpośrednie poczucie naszego istnienia ma zawsze charakter aktualny.W chwili bieżącej koncentruje się to, co na­zywamy naszym istnieniem. Każda z chwil te­raźniejszych pochłania nas i wydaje się ważna bez względu na to, czy darzą one szczęściem, czy też przynoszą cierpienie. Mimo iż jednostka wie o przemijalności chwil teraźniejszych, prze­żywa je zawsze jako jedyną i ostateczną rze­czywistość. Co było kiedyś — to już nie jest, a zatem po prostu nie jest, a co będzie w przy­szłości – to jeszcze nie jest, a zatem po prostu nie jest, i tylko tó, co jest, co właśnie teraz, w tej chwili jest w nas i wokół nas, to tylko — jak się wydaje w bezpośrednim odczuciu — stanowi całą rzeczywistość naszęgo istnienia.