//////
  • Archives
  • Categories
  • Archive for Marzec, 2011

    WSPOMNIENIA I OCZEKIWANIA


    2011 - 03.21

    Wspomnienia są blade, oczekiwania złudne, je­dynie teraźniejszość tętni życiem prawdziwym. Dlatego życie nie skupia się we wspomnieniach ani w projektowaniach, nie zespala się wokół dążeń i oczekiwań, ogniskuje się w przeżyciach chwili, w pragnieniach wyzyskania jej do dna wyzyskania do dna jej możliwości. Nie zmarnować jawiących się możliwości, wyczer­pać całe ich bogactwo — oto czym jest pochło­nięty człowiek doświadczający własnego istnie­nia jako istnienia w teraźniejszości. W tym doświadczeniu życie przedstawia się jako biegunowość pragnień i zaspokojeń i one stanowią jego zasadnicze kategorie.

    ŻYCIE KIEROWANE ZASADĄ


    2011 - 03.17

    Życie kie­rowane zasadą pragnień i zaspokojeń nie uzna­je wielkich odległości między punktem wyjścia i metą, jest skłonne do szybkiego rozwiązywa­nia napięć; osiąganie zaspokojeń powinno się dokonywać możliwie szybko, trudno zdobyć się na długie, przygotowujące zabiegi człowiekowi, gdy pochłonięty jest chwilą bieżącą. Przyszłe zyski nie wytrzymują porównania z teraźniej­szymi wyrzeczeniami, które dla nich należa­łoby ponieść. Człowiek poszukuje zaspokojenia swych pragnień w możliwie prosty i bezpośred­ni sposób. Ta niechęć do wytrzymywania długotrwałe­go napięcia między pragnieniami i zaspokoje­niami sprawia, iż życie, które nazwaliśmy ży­ciem na poziomie satysfakcji, nie jest nastawio­ne na wytwarzanie tego, czego się pragnie, ale raczej na odnajdywanie w gotowej rzeczywi­stości środków zaspokojenia. Jest to bowiem droga rokująca szybsze i bardziej bezpośrednie wyniki.

    KONCENTRACJA PRAGNIEŃ


    2011 - 03.02

    Dlatego też jednostka chętnie dosto­sowuje swoje pragnienia do okoliczności i do sposobności chwili.Koncentracja pragnień i- zaspokojeń w nie­wielkich rozpiętościach mijającego czasu teraź­niejszego nie oznacza jednak, by życie tak do­świadczane miało być życiem spokojnym; ce­chą charakterystyczną wszelkich. zaspokojeń jest bowiem to, że w tempie szybszym lub wolniejszym wygasają one, budząc nowe prag­nienia. Znamieniem zaś pragnień jest właśnie stałe odradzanie się. Uzyskane zaspokojenia pragnień rychło przestają wystarczać, budzą się znowu pragnienia te same. Życie na tym poziomie ma więc charakter nieustannego pul­sowania pragnień jeszcze nie zaspokojonych, już osiągniętych stanów zaspokojenia i budzą­cych się znowu pragnień.