//////
  • Archives
  • Categories
  • Archive for Lipiec, 2010

    ROZWÓJ HISTORYCZNY


    2010 - 07.22

    Rozwój historyczny, realizujący postulaty społecznej sprawiedliwości, zmniejszył ostrość przeciwieństwa tych dwóch sytuacji ludzkich Proces upowszechniania dobrobytu — aczkol­wiek jeszcze daleki od spełnienia zadań w tej dziedzinie —. doprowadził jednak do tego że antropologiczna problematyka potrzeb i zaspo­kojeń oraz zamierzeń i realizacji kształtuje sie ^ dzisiaj w perspektywach podniesienia wielora- kosci ludzkiego życia na wyższy poziom. Jest to poziom, na którym potrzeby i zaspokojenia me są już ograniczone do elementarnej strefy życia. Obejmują one różnorakie i wyższe formy zainteresowań, zamiłowań, twórczości człowie­ka, a równocześnie życie zamierzeń i realizacji nie jest ograniczone do pogoni za materialnym zyskiem, który miałby być osiągany zawsze dla budowania przyszłości i którego poszczegól­ne elementy miałyby podlegać prawu kapita­listycznej akumulacji.

    NA WYŻSZYM POZIOMIE


    2010 - 07.17

    Na tym wyższym poziomie obie rozróżnione tu postacie życia ujawniają swe wartości swo­iste, a nadal przeciwstawne. Można powiedzieć, iż życie jednostki ludzkiej znajduje się nie­ustannie na rozdrożu, na którym zarysowuje się przed nią dwojaka możliwość: możliwość życia aktualnego, dającego bezpośrednie uczest­nictwo w wartościach, których się doznaje, i życia, które zdobywa się na wysiłek dystan­sowania się od chwili, w której się istnieje, organizowania systematycznego wysiłku dla realizacji odległych zamierzeń. To rozdroże o- znacza dwie odmienne jakości ludzkiego życia, dwie różne jego perspektywy. W żadnej z nich człowiek nie mieści się całkowicie, ale porzu­cenie którejkolwiek z nich stanowiłoby jego zubożenie.

    DOŚWIADCZANIE ŻYCIA


    2010 - 07.05

    Doświadczanie życia jako aktualnie przeżywanych wartości i doświadczanie życia jako wielkiego wysiłku zmierzającego ku przy­szłości — są to dwa różne, a przecież dopełnia­jące się oblicza ludzkiego istnienia. Można na­wet sądzić, że ta instrumentalna i nieinstru- mentalna postać życia nie tylko się wzajemnie dopełniają, ale również wzajemnie się wzmac­niają. W wielu sytuacjach właśnie urok chwili staje się punktem wyjścia twórczych działań sięgających w przyszłość, w wielu innych przy­padkach wysiłek budujący przyszłość staje się warunkiem radości w chwili, gdy osiągnięte zamierzenia pozwalają korzystać z aktualnie dostępnych wartości. Zwłaszcza w epoce współ­czesnej, w epoce krytyki cywilizacji produkcyj­nej i cywilizacji konsumpcyjnej,’ harmonijny rozwój obu tych postaci ludzkiego życia wyda­je się szczególnie pożądany.