//////
  • Archives
  • Categories
  • Archive for Wrzesień, 2009

    SAMOREALIZACJA W ŚWIECIE


    2009 - 09.20

    Samo­realizacja w świecie wskazuje właśnie na pod­miot, który się w ten sposób urzeczywistnia, ale urzeczywistnienie w świecie obiektywnym nie jest równoznaczne z rzeczywistością istnie­nia doświadczaną subiektywnie. Z różnych filozoficznych stanowisk próbowa­no określić tę samowiedzę i samopoczucie jaźni, jakie cechują osobowość człowieka. Ukazywano, jak szeroko zakreślane być mogą granice 1 mego osobowego istnienia, gdy identyfikują się z wartościami, działaniami czy instytucjami  obiektywnego świata, w którym znajduję swe i miejsce.Ale, z drugiej strony, wskazywano równocześnie na to, iż granice te mogą być zawężane  i że na pytanie, kim jestem, można udzielać odpowiedzi coraz ściślej związanej z osobistym moim istnieniem, eliminując z tego istnienia wszystko, co jest jego obiektywną postacią.

    W SZEROKIM ROZUMIENIU


    2009 - 09.14

    Słowo „jestem” oznaczać może w szerokim rozumieniu wszystko to, w czym uczestniczę, cały układ stosunków społecznych, w który wchodzę, wszystkie działania, które wykonuję, i cały ten obszar rzeczywistości, który  w jakikolwiek sposób posiadam. Ale słowo „je­stem” oznaczać może w węższym sensie moje i  istnienie prywatne i intymne, wewnętrzny pod- j miot tego wszystkiego, co się dzieje, co się i 1 urzeczywistnia i co należy do obiektywnej i struktury świata. Może oznaczać istnienie oderwane od jego społecznych i materialnych oznaczeń, istnienie prawdziwie moje własne. Biografia jednostki rejestruje różne wydarzenia j 1 w dziejach tego rozszerzonego „ja”, ale równocześnie potwierdza swoistą trwałość i tożsamość i; istnienia „ja” osobistego i prywatnego.

    WEWNĘTRZNY ŚWIAT PODMIOTOWY


    2009 - 09.08

    Trudno powiedzieć, co składa się na ten wewnętrzny świat podmiotowy. Na różnych dro­gach jednostka buduje swoją indywidualną  i tożsamość. Składają się na nią różne elementy. Tradycja i wychowanie, lektury i marzenia,  doświadczenia życia, realizowane i nie realizo­wane plany, postawy buntu i uległości, gorycz zniechęcenia i otucha nadziei, dokonywane w i świecie kultury wybory dzieł i wartości, samot- ność i refleksja — wszystko to składa się w ] świadomości i podświadomości na określony styl istnienia, na szczególny sposób bycia. Ten świat wewnętrzny, nieprzenikliwy dla cudzego spojrzenia, niepodległy społecznej reglamen­tacji, stanowi królestwo osobiste i własne, gwarantujące odrębność i intymność indywidualne­go istnienia.

    BLISKIE I WAŻNE MIEJSCE


    2009 - 09.06

    Bliskie i ważne jako miejsce ucieczki ze świa­ta, jako schronienie — jakże zresztą kruche — przed przeciwnościami losu, życie wewnętrzne nie zapewnia wszakże jednostce intensywności i i wartości powszedniego istnienia. Pragnieniem j człowieka jest przecież nie tylko „być w sobie”, ale również „być w świecie”, to znaczy : działać i znaczyć, osiągać sukcesy, stwarzać dzieła trwałe, odciskać piętno własnej indywi­dualności na opornej materii obektywnego świata, zyskiwać oddźwięk i uznanie.Życie „w sobie’” obiecuje wielorakie bogac­two wewnętrzne, ale zapewnia tylko samourze- czywistnienia ułudne. Samourzeczywistnienie autentyczne jest bowiem wielką próbą przej­ścia przez świat, sprawdzeniem siebie w oczach | i działaniach innych ludzi, ryzykiem klęski w poszukiwaniu drogi zwycięstwa.