//////
  • Archives
  • Categories
  • Archive for Sierpień, 2009

    WEWNĘTRZNA SAMOTNOŚĆ


    2009 - 08.22

    Trudno jednak nie przyznać, że jakieś samourzeczywistnienie dokonuje się także w wewnętrznej samotności, w której wszystko jest własne i wszystko po­słuszne. Będąc sam na sam ze sobą człowiek potrafi zdobywać skarby myśli, uczuć i wyo­braźni, a chociaż każdy skarb jest przecież w ostatecznym obrachunku rzeczą społeczną, to życie wewnętrzne zachowuje wartości swo­iste.„Najwyższe bowiem, najbardziej zróżnicowa­ne i trwałe — pisał Artur Schopenhauer — są rozkosze duchowe, jeśli nawet w młodości sądzirny błędnie zupełnie inaczej, te zaś zależą przede wszystkim od sił duchowych.

    W ŚWIETLE DOŚWIADCZEŃ


    2009 - 08.11

    Niekiedy jednak dążenia te są słusznym protestem przeciw­ko oczekiwaniom i naciskom rzeczywistości. Zwłaszcza w epokach różnorakich zagrożeń ta ucieczka w świat wewnętrzny wydawała się niejednokrotnie słuszną i wartościową obroną człowieka. W świetle tych doświadczeń trudno akcepto­wać teorie, wedle których życie wewnętrzne człowieka jest tylko pozostałością minionych wieków, w których bardzo jeszcze niewielka techniczna sprawność ludzi wtrącała ich w de­ficytowe sytuacje życiowe, wymagające różne­go rodzaju rekompensaty. Trudno też przyjąć, że życie wewnętrzne stanowi swoistą resztę powstającą w warunkach niedoskonałej adap­tacji człowieka do jego społecznego środowiska, resztę, która będzie zanikać, w miarę jak adap­tacja ta będzie coraz doskonalsza.